Czy opryszczka na wardze jest powodem do obaw? Przeważnie nie musisz się nią martwić. Zwykle ustępuje sama po kilku lub kilkunastu dniach. Do złagodzenia nieprzyjemnego uczucia możesz stosować preparaty łagodzące lub antywirusowe. Całkowite wyleczenie opryszczki jest jednak niemożliwe. Wirus zagnieżdża się w twoim organizmie i pozostaje mniej lub bardziej aktywny do końca życia. Opryszczka na innych obszarach ciała może być jednak groźna dla twojego zdrowia. Kiedy należy zasięgnąć porady lekarza i udać się na specjalistyczne leczenie?

Zimno na wardze – co to jest?

Ten potoczny termin oznacza opryszczkę wargową. Ta zmiana skórna jest dość często spotykana – typowo występuje na ustach lub w ich bliskich okolicach. Pojawia się na skutek obecności wirusów HSV1 lub HSV2. Pochodzą one z grupy wirusów zwanej herpes simplex virus. Przedostają się do twojego organizmu błoną śluzową bądź przez uszkodzenia znajdujące się na skórze.

HSV1 to opryszczka ust, którą ludzie najczęściej zarażają się we wczesnych latach dzieciństwa. Konsekwencją zakażenia są przeważnie zmiany w górnych obszarach organizmu. HSV2 dotyka dorosłych – ten wirus przenoszony jest drogą płciową w trakcie zbliżenia i tam też się objawia. 

Opryszczka najczęściej występuje na ustach. Nie jest to jednak jedyne miejsce, gdzie może się pojawić. Opryszczka może atakować też inne obszary organizmu. Na podłożu opryszczkowym wyróżnia się między innymi:

  • zapalenie mózgu,
  • zapalenie opon mózgowych,
  • zakażenie narządowe,
  • zanokcicę – bolesne zakażenie palców u rąk i ich paznokci,
  • zapalenie dziąseł i jamy ustnej,
  • choroby oczu,
  • opryszczkę genitaliów,
  • pęcherzykowe zapalenie skóry,
  • opryszczkę zapaśników,
  • zapalenie gardła i migdałków.
Zobacz też:
Rozdwajające się paznokcie – jakie są tego przyczyny i jak się pozbyć tego uciążliwego problemu?

Jak długo utrzymuje się opryszczka na twarzy? Według statystyk, trwa maksymalnie do 26 dni. Przeciętny czas wykwitu i gojenia opryszczki trwa około tygodnia.

Opryszczka na wardze – objawy

Pewnie nie potrzebujesz zdjęcia opryszczki, żeby ją rozpoznać. Objawy jej najpowszechniejszej formy są dość łatwo rozpoznawalne. 

  • Najpierw pojawia się swędzenie lub mrowienie. Zanim zauważysz opryszczkę na ustach, miejsce wykwitu będzie cię piekło i stanie się zaczerwienione. 
  • Niebawem swędzenie stanie się bardziej dokuczliwe. Niektórzy odczuwają nawet irytujący, choć niezbyt silny ból w zmienionym obszarze. Pod palcami możesz zacząć wyczuwać drobne krostki – zwykle gromadzą się one w jednym miejscu.
  • Gdy opryszczka zaczyna się rozwijać, guzki i krostki przeistaczają się w wyraźne pęcherzyki z tzw. płynem surowiczym.
  • Po około tygodniu od pierwszych objawów pęcherze zaczynają samoistnie pękać. Płyn przedostaje się na zewnątrz, co skutkuje większym ryzykiem zarażenia opryszczką innych. 
  • Tam, gdzie pęcherzyki popękały, następnie powstaje nadżerka. Powinna ona zagoić się sama – po czasie przekształca się w strupy, które samoczynnie odpadają. Pamiętaj, żeby ich nie rozdrapywać. Możesz w ten sposób przyczynić się do nawrotu lub rozprzestrzeniania wirusa.

Niezależnie od tego, które miejsce zaatakuje opryszczka, jej wygląd jest zawsze taki sam. Podczas pierwszego zakażenia powyższe objawy mogą utrzymywać się nawet kilka tygodni. Jeśli w twoim przypadku jest to powracająca febra na ustach, ustąpi po 6–12 dniach.

Opryszczka na twarzy – charakterystyka

Czy wiesz, że ludzie są jedynymi nosicielami tego wirusa? Po pierwszym zakażeniu zostanie on z tobą niestety do końca życia. Opryszczka jest uśpiona wewnątrz zwojów nerwowych. Uaktywnia się w momentach osłabienia organizmu. Bez obaw – opryszczka na wardze nie jest szczególnie groźna. Co więcej, wiele osób jest nosicielem opryszczki, nawet o tym nie wiedząc. Zakażenie przechodzą całkowicie nieświadomie, bez typowych objawów.

Zobacz też:
Maseczka z aspiryny – doskonały sposób na pozbycie się wyprysków i zaskórników

Jeśli spotkała cię opryszczka na twarzy w innym rejonie niż wargi – nie obawiaj się. Takie przypadki też się zdarzają. Czasem mogą być one bardziej nieprzyjemne, aczkolwiek są całkowicie normalne. Natomiast opryszczka narządów płciowych lub organów wewnętrznych wymaga wizyty u lekarza i profesjonalnego leczenia.

Szczególnie groźna jest opryszczka objawiająca się zapaleniem spojówek. Może prowadzić nawet do utraty wzroku. Do niebezpiecznych odmian należy też opryszczkowe zapalenie mózgu. Gdy ten rodzaj opryszczki jest nieleczony, może prowadzić nawet do śmierci pacjenta. Na szczęście jest to bardzo rzadka choroba, dotykająca znikomy odsetek społeczeństwa. Zwykła opryszczka na twarzy nie pozostawia trwałych śladów na skórze ani szkodliwych zmian w organizmie.

Opryszczka na ustach

Opryszczka ust to najczęstszy sposób objawiania się wirusa opryszczki. Pęcherzyki zapalne przeważnie pojawiają się w kącikach ust. Trwa zwykle od kilku do kilkunastu dni i sama znika. Mimo to jest bardzo uciążliwa. Wielu pacjentów z opryszczką wargową szuka ulgi w produktach farmaceutycznych. Oprócz swędzenia i widocznych zmian skórnych tzw. zimno na ustach typowo nie objawia się żadnymi innymi dolegliwościami. 

Opryszczka w nosie

Ten rodzaj opryszczki na twarzy jest też dość powszechny. Wygląda tak samo jak zimno na wardze. Jest to bardzo uciążliwy typ opryszczki, który utrudnia normalne funkcjonowanie. Strupy w nosie są często bolesne i łatwo niechcący je rozdrapać. Opryszczka w nosie może utrudniać ci oddychanie i wycieranie nosa. Warto udać się do lekarza po lek łagodzący objawy wirusa i przyspieszający gojenie się nadżerki.

Opryszczka na języku

Opryszczka wewnątrz jamy ustnej jest zwykle pierwotnym zakażeniem wirusem HSV–1. Opryszczka na języku i wewnątrz jamy ustnej bywa bardzo bolesna i uciążliwa. Jest także trudniejsza do wyleczenia i złagodzenia. Dolegliwości mogą obejmować też gorączkę i ogólne pogorszenie samopoczucia.

Zobacz też:
Jak zmyć hennę z brwi i ze skóry? Poznaj nasze sprawdzone sposoby

Opryszczka – przyczyny

Nawroty opryszczki na wardze wśród zakażonych pojawiają się dość często – mniej więcej 1–2 razy do roku. Częstotliwość zależy jednak od ogólnego stanu organizmu – u niektórych opryszczka może nawracać nawet co miesiąc. Jeżeli już jesteś nosicielem wirusa opryszczki, może on uaktywnić się w wyniku szeregu różnych czynników:

  • wyziębienie ciała,
  • zabiegi stomatologiczne,
  • zakażenie szkodliwą bakterią,
  • zażywanie leków immunosupresyjnych,
  • niedożywienie,
  • operacje chirurgiczne,
  • menstruacja,
  • gorączka
  • przewlekły stres lub przemęczenie,
  • nadmierna ekspozycja na promienie UV,
  • infekcje górnych dróg oddechowych.

Febra na ustach – jak dochodzi do zakażenia?

Opryszczka typu 1 rozprzestrzenia się bardzo łatwo. Trudno dokładnie określić liczbę zakażonych, ale naukowcy i lekarze szacują, że może być to nawet 90% społeczeństwa. Opryszczka ust przenosi się przy bezpośrednim kontakcie – ze śliną, krwią, a najbardziej zaraźliwa jest wydzielina z pęcherzyków. Możesz zarazić się opryszczką na wiele różnych sposobów:

  • podczas pocałunku,
  • używając tych samych naczyń i sztućców,
  • pijąc z jednego kubka lub szklanki,
  • dzieląc się maszynką do golenia lub ręcznikiem.

Najbardziej podatne na złapanie wirusa są dzieci, aczkolwiek może przytrafić ci się to w każdym wieku. Wirus opryszczki szybko ginie w otoczeniu chłodniejszym niż temperatura ciała. Dlatego też nie przetrwa długo na żadnych przedmiotach w temperaturze pokojowej lub niższej. Opryszczka nie jest też aktywna w wyschniętych płynach pochodzących od nosiciela. Jednakże, nawet po bezpośrednim kontakcie z wydzielinami osoby zakażonej, możesz wcale nie zarazić się wirusem.

Opryszczka – leczenie

Niestety, leczenie opryszczki nie jest możliwe. Po zakażeniu wirus ten zagnieżdża się w twoim organizmie na stałe. Może zostać uśpiony i być nieaktywny nawet przez lata. Jednak nie da się całkowicie go pozbyć. Dobrą wiadomością jest fakt, że opryszczka może istnieć, nie objawiając się w żaden sposób. Opryszczka na twarzy, choć uciążliwa, nie jest poważną dolegliwością i zwykle ustępuje samoczynnie.

Zobacz też:
„Ciążowa maska” – czym jest melasma i jak z nią walczyć?

Jeśli zauważyłeś u siebie wstępne objawy opryszczki, zacznij działać od razu – wówczas możesz znacznie skrócić czas trwania zmian skórnych. Istnieje wiele preparatów aptecznych dostępnych bez recepty, które pomogą ci zmniejszyć ból, swędzenie i obrzęk. Jakie leki wybrać? Leczenie opryszczki możesz wspomóc substancjami o właściwościach antywirusowych:

  • acyklowir, 
  • denotywir, 
  • dokozanol,
  • tromantadyna.

Dobrze sprawdzi się też pasta cynkowa, która ma właściwości wysuszające wypryski i łagodzące nieprzyjemne dolegliwości skórne. Choć wirusa opryszczki nie da się całkowicie wyleczyć, jego nawroty są przeważnie coraz słabsze. Niektóre leki przeciwwirusowe mogą też zahamować namnażanie się HSV. 

Leczenie opryszczki – kiedy udać się do lekarza?

Jeśli opryszczka objawia się intensywnymi, nietypowymi dolegliwościami, koniecznie udaj się do lekarza pierwszego kontaktu. Powodem do obaw może być gorączka, rozległe zmiany skórne, bóle mięśni, znacznie pogorszone samopoczucie, zaburzenia świadomości lub niepokojące zmiany w oczach. Skontaktuj się z lekarzem, jeżeli zachorujesz na opryszczkę, a znajdujesz się w grupie ryzyka, czyli:

  • cierpisz na poważne choroby skóry,
  • leczysz się glikokortykosteroidami,
  • jesteś w trakcie leczenia chemioterapią lub radioterapią,
  • masz znacznie upośledzony układ immunologiczny.

Opryszczka okolic płciowych lub oczu wymaga jak najszybszej reakcji. Leczenie opiera się wówczas przeważnie na podawaniu leków przeciwwirusowych. Tego typu środki są znacznie skuteczniejsze przy ich szybkim zastosowaniu. Inne metody leczenia obejmują jedynie łagodzenie objawów.

W większości przypadków opryszczka nie jest poważną dolegliwością. Wystarczy zadbać o delikatne traktowanie zmienionego chorobowo miejsca, a swędzenie i ból ustąpią po paru dniach. Nie rozdrapuj pęcherzyków i zadbaj o higienę wyprysków. Jeśli będziesz dbać o siebie na co dzień, opryszczka będzie nawracać znacznie rzadziej. Bardziej podatni na nią są ludzie osłabieni i przemęczeni. Zapewnij więc sobie zdrową dietę i regularny odpoczynek. W razie wątpliwości, udaj się na konsultację do swojego lekarza rodzinnego.